Google AI Studio obsługuje teraz tworzenie aplikacji pełnostosowych, co umożliwia tworzenie aplikacji wykraczających poza prototypy po stronie klienta. Środowisko wykonawcze po stronie serwera umożliwia zarządzanie danymi tajnymi, łączenie się z zewnętrznymi interfejsami API i tworzenie gier wieloosobowych w czasie rzeczywistym.
Środowisko wykonawcze po stronie serwera
Aplikacje Google AI Studio mogą teraz zawierać komponent po stronie serwera (Node.js). Ma to następujące zalety:
- Wykonywanie logiki po stronie serwera: uruchamiaj kod, który nie powinien być udostępniany klientowi.
- Dostęp do pakietów npm: Antigravity Agent może instalować i używać pakietów z rozbudowanego ekosystemu npm.
- Obsługa obiektów tajnych: bezpieczne korzystanie z kluczy interfejsu API i danych logowania.
Korzystanie z pakietów npm
Nie musisz ręcznie uruchamiać npm install. Po prostu poproś agenta o dodanie funkcji, która wymaga pakietu, a on zajmie się instalacją i importowaniem.
Przykład: > „Użyj axios, aby pobrać dane z zewnętrznego interfejsu API”.
Bezpieczne zarządzanie danymi poufnymi
Dzięki kodowi po stronie serwera i zarządzaniu obiektami tajnymi możesz teraz tworzyć aplikacje, które wchodzą w interakcje ze światem.
- Interfejsy API innych firm: łącz się z usługami takimi jak Stripe, SendGrid czy niestandardowe interfejsy API REST.
- Bazy danych: połącz się z zewnętrznymi bazami danych (np. za pomocą Supabase, Firebase lub MongoDB Atlas), aby przechowywać dane poza sesją.
Podczas tworzenia aplikacji w rzeczywistych warunkach często musisz łączyć się z usługami innych firm (np. Twilio, Slack lub bazami danych), które wymagają kluczy interfejsu API. Klucze możesz dodać ręcznie, wykonując te czynności:
- Dodawanie klucza tajnego: w menu Ustawienia w Google AI Studio znajdź sekcję Klucze tajne.
- Przechowywanie klucza: dodaj tutaj klucze interfejsu API lub tajne tokeny.
- Dostęp w kodzie: agent może pisać kod po stronie serwera, który bezpiecznie uzyskuje dostęp do tych informacji poufnych (zwykle za pomocą zmiennych środowiskowych), dzięki czemu nigdy nie są one udostępniane przeglądarce po stronie klienta.
W razie potrzeby agent wyświetli też na czacie kartę z prośbą o dodanie kluczy, gdy będzie potrzebny nowy klucz tajny lub gdy w zmiennych środowiskowych projektu zostanie wykryty nowy klucz.
Konfigurowanie OAuth
Jednym z głównych zastosowań zarządzania kluczami tajnymi jest konfigurowanie OAuth do łączenia się z innymi witrynami lub aplikacjami. Jeśli prompt zawiera instrukcje dotyczące łączenia się z aplikacją innej firmy, która wymaga uwierzytelniania OAuth, agent poda instrukcje dotyczące konfigurowania OAuth w tej aplikacji. Te instrukcje zawierają niezbędne adresy URL wywołania zwrotnego do skonfigurowania aplikacji OAuth. Adresy URL wywołania zwrotnego znajdziesz też w sekcji Integracje w panelu Ustawienia.
Tworzenie funkcji wieloosobowych
Środowisko wykonawcze pełnego stosu umożliwia korzystanie z funkcji współpracy w czasie rzeczywistym.
- Stan w czasie rzeczywistym: możesz poprosić agenta o utworzenie funkcji takich jak „czat na żywo”, „wspólna tablica” lub „gra wieloosobowa”.
- Sesje zsynchronizowane: serwer zarządza stanem, co umożliwia wielu użytkownikom interakcję z tą samą instancją aplikacji w czasie rzeczywistym.
Przykładowy prompt: > „Zrób z tego grę wieloosobową, w której gracze mogą widzieć kursory innych osób”.
Wskazówki dotyczące testowania aplikacji wieloosobowych
Zanim wdrożysz aplikację, możesz przetestować tryb wieloosobowy na 2 sposoby.
- Otwórz aplikację w trybie tworzenia w Google AI Studio na kilku kartach. Podczas tworzenia aplikacji w trybie kompilacji jest ona umieszczona w kontenerze deweloperskim. Otwarcie aplikacji w kilku kartach pozwoli Ci symulować korzystanie z niej przez wielu graczy.
- Udostępnij aplikację innym osobom, korzystając z menu Udostępnij w prawym górnym rogu. Następnie użyj udostępnionego adresu URL na karcie Integracje w menu Udostępnij, aby korzystać z aplikacji z graczami, którym ją udostępniasz.
Sprawdzone metody
- Bezpieczeństwo obiektów tajnych: w przypadku kluczy wrażliwych zawsze używaj menedżera obiektów tajnych. Nigdy nie koduj ich na stałe w plikach.
- Rozdzielenie odpowiedzialności: logikę interfejsu użytkownika umieść w frameworku po stronie klienta (React/Angular), a logikę biznesową i obsługę danych po stronie serwera.
- Obsługa błędów: zadbaj o to, aby kod po stronie serwera niezawodnie obsługiwał błędy z zewnętrznych wywołań interfejsu API, aby zapobiec awariom aplikacji.